المسعودي ( مترجم : محمد جواد نجفي )
43
اثبات الوصية لعلي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي )
وقتى كه روزگار سام عليه السّلام بسر آمد خدا به او وحى كرد كه نور و حكمت خدا و اسم اعظم و ميراث انبياء را بفرزندش ارفخشد عليه السّلام به امانت بسپارد ، پس آن حضرت فرزند خود را خواست و او را وصى قرار داده امانت را به او تسليم نمود . 14 - ارفخشد بن سام بعد از سام عليه السّلام فرزندش ارفخشد عليه السّلام به امر خداى سبحان قيام كرد موقعى كه آن بزرگوار قيام فرمود شيعيان پدرش به او ايمان آورده تابع او شدند ، در آن زمان سلطنت در اختيار فريدون كه ذو - القرنين باشد بود ، و قصهء او اين است كه خداى تعالى او را بر قوم خود مبعوث كرد و او هم قوم خود را به طرف خدا دعوت ميكرد ولى قوم او او را تكذيب و نبوّتش را انكار كردند . بعد از آن او را گرفتند و به طرف راست سرش ضربتى زدند و مدت صد سال به امر خدا از دنيا رفت ، آنگاه خدا او را زنده كرده بسوى قومش مبعوث كرد ولى آن قوم در اين بار به طرف چپ سر او ضربتى زدند و بامر خدا مدت صد سال ديگر از دنيا رفت . خداى تعالى سومين بار او را زنده كرد و دليلهاى نبوّت او را در دو موضع ضربتخوردهء سرش قرار داد و نور از آن دو موضع درخشندگى ميكرد . موقعى كه آن حضرت غضب ميكرد از آن دو موضع مضروب سرش رعد و برق و صاعقه بصدا مىآمد . خدا آن حضرت را مالك مشرق و مغرب زمين كرد و بوسيلهء او مردم ستمكيش را ريشهء كن كرد ، آن حضرت بود كه بيوراسب را